Nieuwjaarsspeech 7 januari 2019 burgemeester Roolvink

Publicatiedatum: Maandag 7 januari 2019

Het nieuwe jaar is alweer enkele dagen oud. In uw eigen kring, uw gezin en familie, hebt u iedereen vast al een gelukkig nieuwjaar gewenst. En ook aan anderen in uw omgeving zult u uw gelukwensen hebben overgebracht.

Het is ook een goede gewoonte om als gemeente een nieuwjaarsbijeenkomst te houden. Het biedt u en ons de gelegenheid om elkaar te ontmoeten en elkaar het allerbeste te wensen. Als het ware met een frisse blik en opgeheven hoofd het nieuwe jaar in. Namens de gemeenteraad en het college van burgemeester en wethouders heet ik u allen hartelijk welkom.

We maken er een gezellige avond van onder het genot van een hapje en een drankje én met muzikale omlijsting door het combo Heeren met Tijd.

Traditiegetrouw wordt in een nieuwjaarsspeech teruggeblikt op het afgelopen jaar. Nu kan ik inzoomen op allerlei belangrijk wereldnieuws, zoals de perikelen rond de Brexit die alsmaar voortduren. Of ik kan het luchtiger houden en ingaan op wat faits divers, zoals het besluit van de KLM dat piloten geen pet meer hoeven te dragen.

Dit om de uitstraling van de vliegers moderner en toegankelijker te maken. Al heb ik bij gerucht vernomen dat onze Koning als fervent vlieger nog steeds de pet opzet om vroegtijdige herkenning te voorkomen.

Maar laat ik het bij onze eigen gemeente houden. Want ook voor onze gemeente kan ik - zoals eigenlijk altijd - opmerken: het was een bewogen jaar.

Een bewogen jaar dus maar gelukkig meestal in positieve zin. Laat ik dat voorop stellen. Ik kan vele goede zaken benoemen. Om tijdwille zal ik mij beperken.

Het jaar 2018 was het jaar van de gemeenteraadsverkiezingen. In de nieuwe gemeenteraad, die in maart 2018 aantrad, heerst een andere sfeer dan in de raadsperiode daarvoor. Er heerst nieuw elan. Dat vind ik buitengewoon prettig.

Ik zie met vertrouwen de tijd tegemoet waarin veel belangrijke, bestuurlijke besluiten genomen zullen worden ten goede van onze inwoners. Dat gaat ongetwijfeld met respect voor elkaars opvattingen en in goede harmonie. Laten we deze twee woorden, respect en harmonie, als basisnormen hanteren bij ons toekomstig denken en handelen.

Over bestuurlijke besluiten gesproken. Wat werd er zoal besloten in 2018? Een paar hoogtepunten:

  • De basis werd gelegd voor een nieuw hemelwaterbeleid. Afkoppeling van afvoerpijpen op het riool om bodemverdroging en het afvoeren van schoon regenwater naar de waterzuivering tegen te gaan. Een belangrijk besluit, ook gelet op de klimaatverandering.
  • Besloten is tot het aangaan van een privatiseringsovereenkomst met Laco. Daarmee werd zowel sportcentrum Op d’n Ham als de gymzaal aan de Stadshouderslaan voor de komende 10 jaar behouden.
  • De Visie op de Vestingstad Grave is vastgesteld. Een visie waarmee een blauwdruk werd gelegd voor de toekomst van Grave, een toekomst die in dat opzicht alleen maar rooskleurig kan zijn.
  • Een ander belangrijk besluit op het gebied van de ruimtelijke ordening was de herziening van het Bestemmingplan buitengebied. En ook werd het bestemmingsplan ‘Waardevolle bomen’ vastgesteld. Dit laatste ter behoud van het fraaie groen dat onze gemeente rijk is.
  • De bouw van de Brede school Grave-Oost hield de gemoederen flink bezig. Er werden belangrijke en stevige besluiten genomen om de verkeersveiligheid rond deze nieuwe school te verbeteren.
  • In september werd besloten tot het vaststellen van een regionale woningmarktstrategie. Ook de andere vier gemeenten in het Land van Cuijk deden dat. Daarmee gaan we gezamenlijk voor een gezonde regionale woningmarkt. Niet alleen voor vandaag. Ook voor morgen en overmorgen.
  • Een laatste hoogtepunt voor mij persoonlijk is dat de gemeenteraad mij afgelopen december heeft aanbevolen voor herbenoeming. En daarmee mij opnieuw het vertrouwen heeft gegeven om de komende jaren uw burgemeester te zijn. U zult begrijpen dat ik verheugd ben met dit besluit dat ik als een blijk van waardering zie voor mijn inzet voor de gemeente Grave in de afgelopen jaren en de daarbij behaalde resultaten.

Los van deze besluiten ontplooide de gemeente Grave tal van andere activiteiten. Zo maakten we onze monumenten beter zichtbaar met monumentenschildjes en gingen we aan de slag met de omvorming van het groen in de wijken.

We werden een dementievriendelijke gemeente en we namen op verschillende locaties maatregelen tegen wateroverlast.

De Zuiderwaterlinie werd officieel gepresenteerd en in Grave mochten we zelfs het eerste bezoekerscentrum van deze linie openen.

De N324 ging op de schop en in het Blauwe Dorp werden diverse straten van nieuwe riolering voorzien en opnieuw ingericht.

Aan de Prinsenstal vonden de eerste sanerings- en sloopwerkzaamheden plaats. Zoals u weet zal daar fraaie nieuwbouw verrijzen.

En wat betreft de locatie van het voormalige schoolgebouw De Sprankel; hier werd een eerste aanzet gegeven tot herontwikkeling. Met omwonenden bespraken we de mogelijkheden van dit gebied.

Met tal van activiteiten hielden en houden we ons bezig. Never a dull moment in Grave.

Een onderwerp dat de gemoederen niet áltijd in positieve zin bezighield, is de discussie over een eventuele bestuurlijke herindeling in het Land van Cuijk.

Er verschenen onderzoeksrapporten, er werd in onze gemeente een opiniepeiling georganiseerd, er werd heel veel overlegd en er was veel bestuurlijke drukte.

In december jl. werd door de gemeenteraad besloten tot nieuw, nader onderzoek. Daarmee is er nog steeds geen duidelijkheid over waar het Land van Cuijk en, primair voor ons van belang, de gemeente Grave bestuurlijk gezien over enkele jaren staan.

Krijgen we in het Land van Cuijk een gefuseerde Cuijk-Boxmeer-Sint Anthonis-gemeente met daarnaast de zelfstandige gemeenten Mill en Grave? Of krijgen we toch een Cuijk-Grave-Mill-gemeente? Of een andere variant die ik nog niet heb genoemd?

Het is niet mijn bedoeling om hier discussie te ontlokken. U zult naar ik aanneem voldoende andere onderwerpen hebben om over te praten. Wel hoop ik dat, welke variant het ook wordt, er snel een keuze wordt gemaakt. Rust is noodzakelijk om datgene te doen waartoe wij hier op aarde zijn: want naast datgene wat u uit de catechismus hebt geleerd is dat toch vooral het dienen van onze inwoners in de breedste zin van het woord. 

Dames en heren, als u mij zo hoort spreken, dan lijkt het wel alsof het alleen het gemeentebestuur is dat goede dingen doet voor de lokale gemeenschap. De politiek is echter slechts een klein deel van de werkelijkheid die voor een onevenredig deel de media beheerst.

Het is juist die gemeenschap zélf die zorgt voor een actieve en bruisende omgeving. In Escharen, Gassel, Grave en Velp. Zo kunnen we over 2018 terugzien op prachtige evenementen. Ik noem het Ballonfestival, de openluchtfilm, het Smartlappenfestival en het Hippisch Festijn.

Een absoluut hoogtepunt was natuurlijk het Historisch Spektakel, dit jaar in het teken van de Nederlandse Vestingstedendagen. In het oog springende evenementen.

Maar ook minder zichtbaar was er van alles te beleven. In de gemeenschapshuizen, de accommodaties van sportverenigingen. Zelfs bij particulieren thuis wordt al dan niet in verenigingsverband van alles georganiseerd.

Escharen, Gassel, Grave en Velp kennen een heel actief verenigingsleven. Er wordt gezongen, gevoetbald, geschaatst, gebridged, ge-jeu-de-bouled, geschoten (op de wip), geboetseerd, geknutseld, gekookt, gebakken en wat al niet meer. Dank aan de vele vrijwilligers die dit alles op een veilige manier organiseren.

En dat brengt mij bij een punt dat inmiddels een aardige traditie begint te vormen. D’n Opsteker.

In mijn kersttoespraak die ik onlangs hield bij het concert van het Stadskoor Grave, benadrukte ik dat het eigenlijk heel goed gaat met de wereld. We laten ons nogal eens afleiden door al het slechte nieuws dat op ons afkomt. Maar dat is slechts een klein deel van de werkelijkheid. Alles wat goed gaat is voor de media nauwelijks nieuwswaardig. Omdat er niet over wordt gerapporteerd ontsnapt het goede nieuws daarmee aan ons blikveld.

Eén van die goede dingen die we ons nauwelijks realiseren is dat er in onze gemeente – net als in de rest van Nederland en de wereld – mensen zijn die zich belangeloos inzetten voor anderen.

Zoals ieder jaar wil ik het nu ook weer benadrukken; het belang van vrijwilligers voor onze gemeente en de gemeenschap kán niet overschat worden. En omdat het ondoenlijk is om al deze vrijwilligers persoonlijk te bedanken doen we dat door ieder jaar een speciaal iemand in het zonnetje te zetten.

De vrouw die D’n Opsteker dit jaar verdient heeft een lange staat van dienst als vrijwilligster. Zij is daarbij bescheiden en kiest voor een rol op de achtergrond. Achter de schermen werkt zij echter als een paard.

Als geen ander weet zij dingen te organiseren en tot in de puntjes te regelen. Ze houdt daarbij anderen scherp. Ze is altijd vriendelijk, belangstellend en meelevend en daardoor krijgt ze anderen mee.

Ze luistert eerst, voordat ze een mening vormt en die mening verkondigt ze niet luidkeels, maar altijd – met respect voor ‘het perspectief van de ander’ – in een klein gezelschap.

Ze is een toonbeeld van integriteit en ze staat haar mannetje. Zij is steun en toeverlaat van de voorzitter en vicevoorzitter van het bestuur van de organisatie waar ze haar vrijwilligerswerk sedert vele jaren doet.

Nooit doet iemand tevergeefs een beroep op haar. De rotklusjes doet zij zonder mokken. Dit even als algemene kenschets van de persoon die we zo dadelijk in het zonnetje zetten.

In het begin had ik het over de woorden respect en harmonie. Deze twee woorden zijn bij uitstek van toepassing op de vrijwilliger van het jaar.

Ik ga verder en zal nu langzaam maar zeker haar identiteit onthullen:

  • Zij is lector: 1997- heden
  • Lid werkgroep liturgie: 1999 - 2009
  • Voorganger woord- en communievieringen: 1999 - 2011
  • Voorganger avondwake: 2001 - heden
  • Koster HH. Vincentius en Antonius van Paduakerk Velp: 2001-heden
  • Wijkcontactpersoon Velp: 2000 - heden
  • Kerkbestuur Velp: 2002 - 2004
  • Coördinatiegroep Velp: 2004 - 2011
  • Werkgroep ‘Samenvieren’ (vieringen met cliënten van ‘Dichterbij’): 2008 - heden
  • Kerkbestuur parochie H. Elisabeth (patrones van de caritas) Escharen, Gassel, Grave en Velp: 2011 - heden (secretaris)
  • Schola Sancta Elisabeth (koor): 2012 - heden

Beste aanwezigen, u hebt het inmiddels natuurlijk al geraden. Het gaat om mevrouw Jacqueline Brouwer. Jacqueline Brouwer doet zoveel dat voor het oog onopgemerkt blijft, dat velen niet in de gaten hebben dat zij één van de mensen is waarop een gemeenschap leunt.

Tegelijkertijd is zij een echt mensen-mens en kiest zij volmondig voor haar familie, waarbij Rob en haar moeder natuurlijk voorop staan.

Jacqueline organiseert haar leven om anderen, die in het centrum staan. Haar man, haar moeder, haar familie, maar ook de Kerk, de parochie, de vrijwilligers en iedereen voor wie ze iets kan betekenen of kan doen.

Zij is daarin zeldzaam: iemand die geen tijd heeft voor zichzelf omdat ze altijd tijd maakt voor de ander. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat ik deze schets over Jacqueline volledig kan onderschrijven.

Ik denk dat ik niet meer woorden nodig heb om te zeggen dat Jacqueline Brouwer d’n Opsteker meer dan verdiend heeft.

Dames en heren, ik wil graag met u allen het glas heffen voordat ik iedereen in de gelegenheid stel Jacqueline te feliciteren.

Daarbij dank ik diegenen die zich hebben ingezet voor een goed en rustig verloop van de jaarwisseling. De politie, de brandweer, de ambulancedienst en onze eigen ambtenaren.  

Laat 2019 een mooi jaar worden voor u en de uwen en voor onze gemeente en gemeenschap, met respect voor elkaar en in goede harmonie.

Gezondheid!